تحریک الکتریکی مغز tdcs

تحریک الکتریکی مغز tdcs نوعی تحریک جدار جمجمه ای با تحریک الکتریکی با جریان مستقیم می باشد.

این روش غیرتهاجمی بوده و از طریق پوست سر به درون جمجمه جریان ضعیف و مستقیمی وارد می شود.

شدت این جریانات در حدی ضعیف می باشد که هیچ نوع پتانسیل عملی را در نورون ها به وجود نمی آورند.

این دستگاه این روزها برای درمان بیماری های مختلف در بسیاری از کشورهای پیشرفته مورد استفاده قرار می گیرد.

این دستگاه حتی بر روی افراد سالم نیز قابل استفاده است و با کمک آن می توان بسیاری از مشکلات جسمی و مغزی را درمان کرد.

حتی می توان این روش را انتخابی موثر در زمینه بهبود عملکرد مغز دانست.

انرژی این دستگاه توسط باتری تامین می شود و جریان الکتریکی ثابتی را از طریق سیم ها به دو سنسور یا الکترود منتقل می کند.

این الکترودها در داخل یک پارچه اسفنجی مرطوب شده با محلول آب نمک قرار می گیرند و بنابراین می توانند جریان الکتریکی را به خوبی هدایت کنند.

بسته به نوع بیماری و نوع درمان مورد نظر مشخص می شود که این الکترودها در کجا قرار می گیرند.

این دستگاه در کمک به بهبود و تسریع روند درمان بیماری هایی مانند افسردگی، اضطراب، بی خوابی، سردردهای میگرنی و … بسیار موثر است.

زمان استفاده از این دستگاه بین 10 تا 30 دقیقه است و این زمان بستگی به نوع اختلال خواهد داشت.

کاربرد تحریک الکتریکی مغز در درمان اختلالات

به طور کلی می توان تحریک مغز را در درمان موارد زیر موثر دانست:

• درمان افسردگی
• درمان میگرن
• توانبخشی بعد از سکته مغزی
• وزوز گوش
• درمان پارکینسون
• درمان اعتیاد
• درد مزمن
• بهبود اختلالات اضطرابی
• درمان افسردگی در زنان باردار به دلیل محدودیت در مصرف دارو
• درمان بیش فعالی در کودکان

تحریک الکتریکی مغز tdcs همچنین عملکرد شناختی را بسته به ناحیه تحریک شده افزایش می دهد.

به عنوان مثال می توان به توانایی گفتاری و ریاضی، دامنه توجه، حافظه و … اشاره کرد.

درمان افسردگی با تحریک الکتریکی مغز

در افرادی که از افسردگی رنج می برند، ممکن است فعالیت نواحی از مغز مربوط به پردازش احساسات و تصمیم گیری مختل شود.

tDCS می تواند با تعدیل این فعالیت ها به بهبود خلق و خو و درمان افسردگی در این بیماران کمک کند.

این روش فعالیت عصبی را تنظیم می کند و با ارسال جریان های الکتریکی ضعیف به این نواحی از مغز، به ویژه قشر پیشانی، تغییراتی در الگوهای عملکرد مغز ایجاد می کند.

درمان میگرن با تحریک الکتریکی مغز

تحریک الکتریکی مغز یکی از روش های مورد استفاده در درمان انواع اختلالات عصبی از جمله میگرن است.

مطالعات نشان داده اند که tDCS می تواند با تعدیل فعالیت نواحی خاصی از مغز، مانند قشر پیشانی و قشر حسی حرکتی که در ایجاد میگرن نقش دارند، به کاهش شدت و دفعات حملات میگرنی کمک کند.

tDCS به دلیل عوارض کم و غیرتهاجمی بودن، توجه محققان و متخصصان را برای مدیریت و کاهش علائم میگرن به خود جلب کرده است.

درمان اضطراب با تحریک الکتریکی مغز

تحریک الکتریکی مغز برای درمان علائم اختلالات مرتبط با اضطراب مانند اختلال وسواس فکری اجباری (OCD) مفید است.

این روش فعالیت عصبی مرتبط با پردازش اضطراب را با اعمال جریان‌های الکتریکی ضعیف به نواحی خاصی از مغز، به‌ویژه قشر پیش پیشانی پشتی جانبی (dlPFC) تعدیل می‌کند.

مطالعات نشان داده‌اند که تحریک الکتریکی مغز می‌تواند به کاهش اضطراب در بیماران مبتلا به اختلالات اضطرابی مختلف، مانند اختلال اضطراب فراگیر، فوبیا و اختلال وسواس فکری جبری، با تأثیر بر نواحی درگیر در تنظیم احساسات و تصمیم‌گیری کمک کند.

درمان بیماری پارکینسون با تحریک الکتریکی مغز

با اعمال جریان الکتریکی ضعیف به مناطق خاصی از مغز، مانند قشر حرکتی، tDCS می تواند به بهبود کنترل حرکتی و کاهش علائمی مانند لرزش و کندی حرکت و درمان پارکینسون کمک کند.

علاوه بر اثرات مثبت آن بر عملکرد حرکتی، تحقیقات نشان داده است که tDCS ممکن است توانایی های شناختی را در بیماران مبتلا به پارکینسون افزایش دهد و به کاهش نوسانات حرکتی کمک کند.

درمان ADHD با تحریک الکتریکی مغز

تحریک الکتریکی مغز می تواند با اعمال یک جریان الکتریکی ضعیف به نواحی خاصی از مغز که در تنظیم توجه، کنترل تکانه و رفتارهای اجرایی نقش دارند، به بهبود علائم ADHD کمک کند.

مطالعات نشان داده اند که tDCS ممکن است باعث افزایش تمرکز، کاهش تکانشگری و بهبود عملکرد شناختی در کودکان و بزرگسالان مبتلا به ADHD شود.

از آنجا که غیرتهاجمی است و عوارض جانبی کمی دارد، tDCS یک گزینه جذاب برای بیمارانی است که به داروهای رایج مانند ریتالین یا آمفتامین ها پاسخ نمی دهند یا از عوارض جانبی آن رنج می برند.

می‌ تواند به عنوان مکملی برای درمان‌های دارویی یا روان‌شناختی استفاده شود.

با این حال، تحقیقات بیشتری برای تعیین اثربخشی طولانی مدت، پارامترهای درمانی بهینه و استفاده گسترده از این روش مورد نیاز است.

مراحل درمان با تحریک الکتریکی مغز tdcs

درمان با tdcs شامل مراحل زیر می باشد:

ارزیابی اولیه

در اولین اقدام متخصص یا روانپزشک با انجام مصاحبه، معاینات بالینی و آزمایش های تکمیلی مثل ام آر آی و نقشه مغزی وضعیت کلی بیمار را بررسی می کند.

هدف شناسایی اختلالات عملکردی مغز، نقص ها و بررسی چگونگی تاثیرگذاری تحریک الکتریکی بر آنها می باشد.

تعیین پروتکل درمانی

با توجه به ارزیابی که انجام شد بهترین درمان طراحی می شود که شامل موارد زیر می باشد:

• قطبیت الکترودها
• تعداد و فواصل جلسات درمانی
• محل قرارگیری الکترودها روی سر
• مدت زمان هر جلسه

اجرای جلسات درمانی

بیمار در محیطی راحت و آرام قرار دارد و الکترودها روی قسمت های مشخص شده روی سر بیمار قرار می گیرند.

جریان الکتریکی با شدت و مدت زمان تعیین شده اعمال می شود.

بیمار هیچ احساس درد و ناراحتی خاصی را گزارش نمیکند.

پیگیری و ارزیابی

بلافاصله بعد از هر جلسه پزشک علائم و تغییرات در وضعیت بیمار را ارزیابی می کند و هر گونه عوارض جانبی را مدیریت می کند.

در دوره‌های زمانی مشخص، جلسات پیگیری برای ارزیابی اثرات پایدار درمان بر وضعیت بیمار برگزار می‌شود.

بر اساس نتایج این ارزیابی‌ها، ممکن است برنامه درمانی برای دستیابی به اثرات مثبت بیشتر تنظیم شود.

این پیگیری‌ها به حفظ و بهبود نتایج درمان و افزایش کیفیت زندگی بیمار کمک می‌کنند.

ادامه درمان و پیگیری

بسته به نوع اختلال و شدت علائم بیمار، ممکن است دوره‌های متعددی از درمان tDCS مورد نیاز باشد.

پیگیری‌های منظم نیز برای ارزیابی نتایج درمان طولانی مدت ضروری است.

این فرآیند درمانی عموماً ایمن و غیرتهاجمی است و می‌تواند به عنوان یک رویکرد درمانی مکمل در کنار سایر درمان‌ها، از جمله دارودرمانی و روان‌درمانی، مورد استفاده قرار گیرد.

نحوه عملکرد تحریک الکتریکی مغز tDCS

تحریک الکتریکی مغز به شرح زیر انجام می شود:

ابتدا 2 الکترود با قطب مثبت و منفی از طریق یک پد اسفنجی مرطوب شده با محلول رسانا روی سر قرار می گیرد.

الکترودها جریان داخلی خود را از نواحی مختلف مانند پوست سر، جمجمه و غیره عبور داده و در نهایت به سطح قشر مغز خواهند رسید.

این جریان باعث باردار شدن نورون ها و ایجاد قطب های مثبت و منفی می شود، بنابراین باعث تغییر فعالیت آن منطقه می شود.

این عمل باعث ورود کلسیم به سلول و افزایش فعالیت سلولی می شود.

این فرآیند همچنین باعث افزایش میزان گلوکز و اکسیژن در آن ناحیه می شود و مغز را ترمیم می کند.

در واقع این عمل با ایجاد ارتباط بین سلول ها یا سلول های آسیب دیده با سلول های سالم، ظرفیت عملکردی آن ناحیه را افزایش می دهد و باعث توانبخشی، ترمیم و بهبود می شود.

به طور کلی نمی توان با استفاده از روش TDCS تعیین کرد که در هنگام تحریک الکتریکی مغز چه اتفاقی می افتد.

با این حال، آزمایش های مختلفی که بر روی حیوانات و انسان ها انجام شده است، چیزی در این زمینه نشان می دهد.

در واقع الکترودها از طریق آند وارد مغز می شوند و در نهایت الکتریسیته از طریق کاتد از مغز خارج می شود.

بنابراین هنگامی که الکترون ها برای ورود به الکترودها جمع می شوند، بار منفی در زیر کاتد محرک ایجاد می شود.

در این زمینه، ابعاد الکترودهای محرک بسیار مهم است.

به عنوان مثال، یک الکترود کاتدی کوچکتر قادر است بار کانونی بیشتری را به ناحیه مورد نظر در مغز منتقل کند.

در واقع زمان تجمع بار بیشتر در گیت خروجی ناحیه آسیب دیده مغز را می توان با تغییر اندازه الکترود کاتد یا با تغییر اندازه یا مکان الکترود آند تغییر یا کنترل کرد.

با این حال، مغز بسیار پیچیده تر از آن است که بتوان آنچه را که در درون آن اتفاق می افتد به وضوح توصیف کرد.

به منظور عبور جریان الکتریکی از مغز در روش تحریک الکتریکی مغز، الکترودهای مثبت و منفی را روی جمجمه قرار می دهند.

موارد موثر در تاثیرپذیری دستگاه تحریک الکتریکی مغز

در کل درمانگر با توجه به نوع بیماری فرد و شرایط موارد زیر را تعیین می کند:

شدت جریان

طبیعی می باشد که برای اثرگذاری بیشتر این روش نیاز می باشد که میزان جریان الکتریکی بالاتر رود.

جریان از قطب منفی یا الکترود انود به الکترود کاتد یا قطب مثبت انتقال می دهد.

شکل و سایز الکترود

از دیگر عواملی که تاثیرگذاری این روش را دچار تغییر می کند، شکل و اندازه الکترود ها می باشد.

این فاکتور از شدت جریان بسیار مهم تر می باشد.

میزان جریان عبوری از هر سانتی متر مربع بر حسب چگالی یا تراکم جریان محاسبه می شود.

محل قرارگیری الکترودها

اندازه استفاده شده و اصول فنی TDCS به این معنی است که نمی توان زیاد به دقت مکانی آن تکیه کرد.

با این حال، این یک اثر منطقه ای در قشر حرکتی راست یا چپ یا قشر پیش پیشانی راست یا چپ دارد.

تحقیقات نشان داده است که الکترود آند فعالیت نواحی سطحی قشر مغز را افزایش می دهد و الکترود کاتد آن را کاهش می دهد.

به نحوی که هنگام استفاده از TDCS در قشر مغز، یک ناحیه تحریک و ناحیه دیگر مهار می شود.

طول برقراری جریان

هر چه مدت جریان یا شدت جریان بیشتر باشد، نتایج بیشتری را می توان در TDCS مشاهده کرد.

با توجه به گسترش نواحی آسیب دیده به دلیل افزایش شدت جریان و تحریک نورون ها در لایه های زیرین و همچنین ایجاد اثرات غیرقابل کنترل و ارزیابی شده، معمولاً مدت دوره افزایش می یابد تا به دست آید.

آمادگی قبل از انجام تحریک الکتریکی مغز tDCS

• بررسی سوابق پزشکی و ارائه اطلاعات کامل به پزشک یا متخصص درمانی
• اطلاع‌رسانی دقیق درباره داروها، بیماری‌های عصبی یا مشکلات پوستی
• اجتناب از مصرف داروهایی که احتمال تأثیر روی فعالیت عصبی دارند (مگر با دستور پزشک)
• اطمینان از تمیزی و سلامت پوست نواحی سر که الکترودها روی آن قرار می‌گیرند
• پرهیز از نوشیدن الکل یا مصرف کافئین زیاد در ساعات قبل از جلسه
• خواب کافی و تغذیه مناسب قبل از جلسه برای بهبود پاسخ‌دهی مغز
• آماده بودن برای رعایت دستورالعمل‌های تکنسین در طول جلسه

مزایای استفاده از دستگاه TDCS

از برجسته ترین و مهم ترین مزایای این روش درمانی اثربخشی این دستگاه می باشد.

این روش همچنین نیازی به بیهوشی ندارد که ویژگی بسیار مفیدی است، به علاوه در این روش درمانی جمجمه باز نمی شود.

این روش با جریان بسیار ضعیفی که دارد به راحتی برای کودکان و بزرگسالان قابل اعمال است و در کل عارضه جدی ایجاد نخواهد کرد.

از نظر عملی، تجهیزات مورد استفاده در tDCS قابل استفاده مجدد و نسبتا ارزان هستند.

در صورت فرسودگی یا آسیب دیدن تجهیزات به راحتی قابل تعویض است، این مزیت اقتصادی به پتانسیل درمانی آن در علوم بالینی کمک می کند و انجام کار در خانه را برای محققان یا بیماران آسان می کند.

این رویکرد درمانی را می توان در کنار درمان های دارویی برای بهبود عملکرد حرکتی و شناختی استفاده کرد.

استفاده از tDCS در اتحادیه اروپا، کانادا، برزیل، استرالیا و سنگاپور برای درمان انواع اختلالات عصبی-روانی تایید شده است.

در این روش تنها کسری از جریان به مغز می رسد، جریان از پوست، جمجمه و مایع مغزی نخاعی عبور می کند، اما خاصیت تحریک کننده مغز و انعطاف پذیری آن، آن را به سطوح پایین تحریک جریان مستقیم حساس می کند.

جریان الکتریکی تزریق شده به خودی خود پتانسیل عمل ایجاد نمی کند، اما فعالیت مداوم مغز را تعدیل می کند و بر انتقال سیناپسی تأثیر می گذارد.

پتانسیل ایجاد تغییرات پایدار در عملکرد مغز با tDCS، به ویژه پس از جلسات مکرر تحریک الکتریکی مغز، در آزمایشات بالینی در درمان اختلالات روانپزشکی و عصبی موفق بوده است.

حتی نشان داده شده است که tDCS در کاهش علائم افسردگی موفق است، اگرچه این هنوز به تحقیقات بیشتری نیاز دارد.

از سوی دیگر، برخی مطالعات نشان داده اند که درمان تحریک الکتریکی مغز با جریان مستقیم ترانس کرانیال، توهمات را در افراد مبتلا به اسکیزوفرنی کاهش می دهد و تا حدودی علائم را در افراد مبتلا به اوتیسم بهبود می بخشد.

عوارض تحریک الکتریکی مغز tDCS

• احساس خارش در قسمت اتصال الکترود و قرمزی پوست در این قسمت
• سردرد، سرگیجه و حالت تهوع
• تشنج یا تشدید علائم به صورت نادر

روش درمانی تحریک الکتریکی مفز روشی غیرتهاجمی می باشد و عارضه جدی نخواهد داشت.

شدت عوارض باتوجه به روش انجام، متفاوت می باشد و با نظارت پزشکی کم می شود.

در صورتی که احتیاط کنید و پروتکل ها را به خوبی رعایت کنید، می توانید از این عوارض جلوگیری کنید.

تفاوت tDCS با سایر روش‌های تحریک مغز

tDCS یا تحریک الکتریکی مستقیم مغز نسبت به سایر روش‌های تحریک مغزی، مانند TMS (تحریک مغناطیسی فراجمجمه‌ای) یا ECT (شوک الکتریکی درمانی)، مزایای منحصر به فردی دارد.

در این روش، جریان الکتریکی بسیار کم و غیرتهاجمی به نواحی مشخصی از مغز منتقل می‌شود و بدون نیاز به بیهوشی یا دستگاه‌های پیچیده، عملکرد نورون‌ها را تنظیم می‌کند.

برخلاف TMS که برای تحریک مغناطیسی به تجهیزات بزرگ نیاز دارد، tDCS ساده‌تر، قابل حمل و قابل استفاده در جلسات کوتاه است و بیمار می‌تواند به راحتی در طول درمان فعالیت‌های روزمره خود را انجام دهد.

تفاوت دیگر tDCS با سایر روش‌ها در میزان عوارض و ایمنی آن است.

این روش غیرتهاجمی، با جریان پایین و کنترل‌شده، کمترین احتمال ایجاد درد، سردرد یا عوارض جانبی جدی را دارد، در حالی که روش‌هایی مانند ECT به بیهوشی عمومی و نظارت کامل پزشکی نیاز دارند و عوارض بیشتری به همراه دارند.

همین ویژگی باعث شده است که tDCS به عنوان یک گزینه مطمئن، مقرون‌به‌صرفه و کاربرپسند برای تقویت تمرکز، حافظه و بهبود حالات روانی مورد استقبال بیماران و متخصصان قرار گیرد.

مدت زمان جلسه تحریک الکتریکی مغز tDCS

مدت زمان هر جلسه تحریک الکتریکی مغز با tDCS معمولاً بین ۲۰ تا ۴۰ دقیقه متغیر است و بسته به هدف درمان، ناحیه مورد نظر و شدت جریان تعیین می‌شود.

در طول این بازه زمانی، جریان الکتریکی ملایم و کنترل‌شده به صورت مستقیم به نواحی هدف مغز اعمال می‌شود تا فعالیت نورون‌ها تنظیم شده و اثرات درمانی بهینه حاصل شود.

تجربه بیماران نشان داده که جلسات کوتاه و منظم، تأثیر ملموس بر بهبود تمرکز، حافظه و حالات روحی داشته و تحمل این روش به دلیل غیرتهاجمی بودن آن بسیار آسان است.

از سوی دیگر، مدت زمان جلسه به شدت جریان و برنامه درمانی فرد نیز بستگی دارد برخی بیماران ممکن است جلسات کوتاه‌تر داشته باشند و برخی دیگر نیاز به زمان بیشتری برای تحریک دقیق و مؤثر نورون‌ها داشته باشند.

رعایت نکات قبل از جلسه، مانند خواب کافی، پرهیز از مصرف الکل و کافئین و آماده کردن پوست سر و ذهن، باعث می‌شود که tDCS با بیشترین اثرگذاری و کمترین عارضه انجام شود و نتیجه درمان به شکل مطلوب و پایدار حاصل گردد.

تجربه واقعی بیماران نیز نشان می‌دهد که رعایت این نکات ساده، جلسه tDCS را هم ایمن‌تر و هم مؤثرتر می‌کند.

تجربه بیماران از تحریک الکتریکی مغز tDCS

وقتی برای اولین بار تصمیم گرفتم tDCS یا تحریک الکتریکی مغز را امتحان کنم، کمی نگرانی داشتم.

شنیده بودم که این روش می‌تواند تمرکز و حافظه را بهبود دهد، اما تجربه شخصی افراد دیگر همیشه متفاوت بوده است.

وقتی به کلینیک مراجعه کردم، پزشک ابتدا سوابق پزشکی من را کامل بررسی کرد و تمام مراحل جلسه را با حوصله توضیح داد.

همین شروع دقیق و علمی، حس امنیت و اعتماد را در من افزایش داد و نگرانی اولیه‌ام را کاهش داد.

در طول جلسه، الکترودها به آرامی روی نواحی مشخصی از پوست سر قرار گرفتند و جریان الکتریکی بسیار ملایم آغاز شد.

در ابتدا کمی حس مورمور یا گرما در ناحیه پوست داشتم، اما بعد از چند دقیقه، این حس کاملاً عادی شد و تمرکز من روی جلسه افزایش یافت.

پزشک و تکنسین مدام از وضعیت من مطمئن می‌شدند و توصیه‌های کوچک اما مهمی برای راحتی و همکاری بهتر ارائه می‌دادند.

یکی از نکات جالب تجربه من این بود که بعد از چند جلسه، متوجه شدم که توانایی تمرکز و حفظ اطلاعات در کارهای روزمره بهتر شده است.

این اثرات کوچک اما ملموس باعث شد که انگیزه‌ام برای ادامه جلسات افزایش یابد.

من حس کردم که tDCS نه تنها به مغز کمک می‌کند بلکه تجربه‌ای آرام و غیرتهاجمی برای بدن ایجاد می‌کند، بدون نیاز به داروهای سنگین یا عوارض جانبی جدی.

تجربه من نشان داد که رعایت نکات قبل از جلسه، مانند خواب کافی، پرهیز از کافئین و آماده کردن ذهن و بدن، تأثیر زیادی روی اثرگذاری روش دارد.

جلسات با نظم و برنامه‌ریزی دقیق، باعث شد تا روند درمان به شکلی بهینه طی شود و نتیجه واقعی قابل مشاهده باشد.

در نهایت، من به کسانی که به دنبال تقویت حافظه، تمرکز یا بهبود حالات روحی و ذهنی خود هستند توصیه می‌کنم با نظارت پزشک و رعایت نکات ایمنی، tDCS را تجربه کنند.

تجربه واقعی من نشان داد که این روش ساده، غیرتهاجمی و علمی می‌تواند تغییرات ملموس و رضایت‌بخشی در عملکرد مغز ایجاد کند، بدون آنکه نگرانی از عوارض جدی وجود داشته باشد.

هزینه انجام تحریک الکتریکی مغز tDCS

هزینه انجام تحریک الکتریکی مغز tDCS به عوامل متعددی بستگی دارد که در تعیین قیمت نهایی نقش دارند.

از جمله این عوامل می‌توان به تجربه و تخصص پزشک یا متخصص درمانی، نوع کلینیک یا مرکز ارائه‌دهنده خدمات، تجهیزات و دستگاه‌های به‌روز مورد استفاده و تعداد جلسات مورد نیاز اشاره کرد.

هرچه این عوامل از کیفیت و استاندارد بالاتری برخوردار باشند، تجربه درمانی برای بیمار مطمئن‌تر و نتایج حاصل دقیق‌تر خواهد بود.

برنامه درمانی فردی، مدت زمان هر جلسه و هدف درمان نیز در تعیین هزینه تاثیرگذار است.

برای مثال، جلساتی که شامل ارزیابی کامل پیش از تحریک، تنظیم دقیق جریان الکتریکی و پیگیری‌های پس از هر جلسه هستند، ارزش افزوده بالایی برای بیماران ایجاد می‌کنند.

بنابراین، مهم‌ترین نکته این است که هزینه tDCS با کیفیت و اثرگذاری بالای درمان رابطه مستقیم دارد و انتخاب یک مرکز معتبر و متخصص، تضمینی برای ایمنی، راحتی و نتایج واقعی و قابل مشاهده در عملکرد مغز خواهد بود.

سوالات متداول

چه کسانی با تحریک الکتریکی مغز درمان می‌شوند؟

هر چند وقت یکبار باید tDCS انجام شود؟

tDCS می‌تواند عملکرد شناختی را در بیماران مبتلا به اختلال خفیف تا متوسط ​​بهبود بخشد و تعداد جلسات از فردی به فرد دیگر متفاوت است.

آیا تحریک الکتریکی مغز باعث تغییرات دائمی در مغز می‌شود؟

اگرچه بهبودی حاصل می‌شود، اما پیشرفت بیماری متوقف نمی‌شود. همچنین، مشکلات غیرحرکتی ممکن است پس از چند سال دوباره ظاهر شوند.