پارکینسون چیست؟

یکی از بیماری های شایع دوران میانسالی پارکینسون است.

پارکینسون با علائم و نشانه های ظاهری همراه است که می تواند سلامت بدن را به خطر انداخته و شرایط طبیعی زندگی را مختل می کند.

با توجه به تحقیقات گسترده ای که در مورد پارکینسون انجام شد هنوز علت دقیقی برای این بیماری پیدا نشده است و متخصصان اغلب علت آن را مشکلات ژنتیکی و محیطی می دانند.

برای تعریف دقیق پارکینسون و بیان مفهوم آن به زبان ساده باید اینگونه گفت که در عمق مغز منطقه ای به نام جسم سیاه واقع گردیده است.

برخی از سلول های جسم سیاه دوپامین تولید می کنند، حرکت نرم و هماهنگ عضلات بدن به واسطه دوپامین امکان پذیر است.

زمانی که سلول های جسم سیاه از بین می روند سطح دوپامین در مغز کاهش پیدا می کند و در نهایت علائم بیماری پارکینسون پدیدار می شود.

از بین رفتن سلول های جسم سیاه در مغز باعث می شود تا میزان دوپامین در بدن ۶۰ تا ۸۰ درصد کاهش پیدا کند.

پارکینسون یک بیماری پیشرونده است که معمولاً با گذر زمان علائم و شدت آن نیز افزایش می یابد.

متخصصان این بیماری را به چند مرحله تقسیم بندی می کنند.

مرحله این بیماری را به اختصار برایتان خواهیم گفت تا در صورت مواجهه با این بیماری متوجه شوید که در کدام مرحله آن قرار دارید.

اولین مرحله بیماری پارکینسون به گونه ای است که این عارضه کاملاً خفیف است و ممکن است علائم خاصی را مشاهده نکنید.

در این مرحله از بیماری احتمالاً علائم را خیلی خفیف و جزئی فقط در یک سمت بدن احساس خواهید کرد.

با پیشرفت بیماری و ورود به مرحله دوم احتمالاً علائمی مثل سفتی عضلات، لرزش و تغییر در حالت چهره را تجربه خواهید کرد.

ورود از مرحله اول به دوم در بیماری پارکینسون احتمالاً ماه ها و سال ها طول می کشد.

اگر به مرحله دوم راه پیدا کنید علائم گفته شده را احتمالاً در هر دو سمت بدن مشاهده خواهید کرد.

مرحله سوم بیماری پارکینسون نقطه ای از بیماری است که احتمالاً در انجام وظایف روزمره تداخل ایجاد می کند.

بیماران مبتلا به پارکینسون بعد از ورود به مرحله سوم متوجه کندتر شدن حرکات بدن می شوند، این افراد تعادل خود را از دست داده و زمین می‌ خورند.

در این مرحله بیماران استقلال خود را از دست داده و نیاز است که برای انجام سایر فعالیت ها از دیگران کمک دریافت کنند.

مرحله چهارم بیماری پارکینسون باعث می شود تا تغییرات چشمگیری را در بدن مشاهده کنید.

به گونه ای که حتی ایستادن بدون واکر و لوازم کمکی بسیار سخت و دشوار می شود و واکنش ها و حرکات عضلانی به طور قابل توجهی کند می شود.

در مرحله پنجم بیماری پارکینسون به بیشترین حد این عارضه رسیده اید و ممکن است در تمام ساعات و برای انجام کوچک ترین فعالیت ها به کمک احتیاج داشته باشید.

در این مرحله از بیماری افراد دچار سردرگمی، توهم و هذیان گویی می شوند و احتمالاً ایستادن هم برای بیمار غیر ممکن خواهد شد.

پیشرفت این بیماری نهایتاً به جایی می رسد که افراد عملاً توانایی انجام فعالیت های شخصی را هم نخواهند داشت و ناتوانی بر آنها غالب می شود.

علائم بیماری پارکینسون چیست؟

بیماران مبتلا به پارکینسون بعد از شیوع این اختلال در بدن متوجه می شوند که توانایی بویایی آنها کاهش یافته است.

از طرف تغییراتی که در سیستم گوارشی اتفاق می افتد، یبوست را در پی داشته و احتمالاً این افراد تغییر در تن صدا را نیز متوجه خواهند شد.

از دیگر علائم اولیه پارکینسون باید به فشرده و کوچک شدن دست خط افراد اشاره کرد.

در ابتدای این بیماری وضعیت بدن بیماران کمی خمیده تر می شود و شرایط ظاهری آنها نیز تغییر خواهد کرد.

به مرور زمان این بیماری علائم حرکتی خاصی را در بدن بیمار به وجود می آورد.

یکی از مهمترین نشانه‌های بیماری پارکینسون لرزشی است که در دست ها، پاها یا سر اتفاق می افتد، لرزش حتی در هنگام استراحت نیز دیده می شود.

کند شدن حرکات بدن و انجام فعالیت های روزمره به صورت آهسته از دیگر مشکلات و علائم حرکتی پارکینسون است.

در نهایت این بیماری باعث سفتی در بازوها، پاها و حتی تنه افراد می  شود و به مرور زمان محدودیت در حرکت و درد را نیز به همراه دارد.

بیماران مبتلا به پارکینسون تعادل خود را از دست داده و تصور می کنند که برای راه رفتن در خطر هستند و احتمال زمین خوردن یا سقوط کردن برای آنها وجود دارد.

علائم ثانویه بیماری شامل حالت بی احساس در چهره می شود.

این افراد گویی گفتار نامفهوم با تن صدای پایین دارند و احتمالاً توانایی آنها در پلک زدن و بلعیدن نیز کاهش می یابد.

بیماران مبتلا به پارکینسون در صورت پیشرفت بیماری تمایل به افتادن به سمت عقب خواهند داشت و حرکت بازوها هنگام راه رفتن کاملاً کند و متوقف خواهد شد.

افراد مبتلا به پارکینسون تمایل دارند که برای راه رفتن قدم های کوچک و کشیده داشته باشند به گونه ای که نحوه راه رفتن و سرعت آهسته این افراد گویای ابتلا به این بیماری خواهد بود.

سایر علائم پارکینسون شامل افسردگی و اضطراب می شود.

این بیماران اغلب توهم و روان پریشی را تجربه می کنند و مشکل در توجه و حافظه از اختلالاتی است که در پی این بیماری اتفاق می افتد.

البته بیماران مبتلا به پارکینگسون دچار اختلالات خواب نیز می شوند و ممکن است در خواب حرکت کرده یا صحبت کنند.

در پی این بیماری متوجه بیماری ها و آسیب های پوستی نیز خواهید شد.

افزایش خطر ابتلا به ملانوما از جمله مشکلاتی است که بعد از ابتلا به پارکینسون سلامت بیماران را تهدید خواهد کرد.

درمان پارکینسون

برای درمان پارکینسون متخصصان فاکتورهای مختلفی را مورد بررسی قرار می دهند و انتخاب شیوه درمان به شدت بیماری، زمان تشخیص و سن فرد بستگی دارد.

اولین اقدام برای کنترل و درمان پارکینسون استفاده از داروهایی است که عوارض و علائم این بیماری را کنترل می کند.

لوودوپا یکی از مهمترین و رایج ترین داروها برای درمان پارکینسون است.

این دارو به تجدید سطح دوپامین کمک می کند و تا ۷۵ درصد از بیماران به این دارو واکنش نشان داده و به کاهش علائم این بیماری کمک می کند.

کاربی‌دوپا نوعی داروی درمان پارکینسون است که تخریب لوودوپا را به تاخیر انداخته و باعث افزایش دسترسی لوودوپا به سد خونی مغزی می شود، این داروها اغلب در کنار یکدیگر تجویز می شوند.

یکی دیگر از داروهای موثر برای درمان پارکینسون مصرف آگونیستهای دوپامین است.

این داروها عمل دوپامین در مغز را تقلید می کنند و به عنوان دارویی موثر برای زمانی استفاده می شود که لوودوپا تاثیر کمتری دارد.

دیگر انواع داروها از جمله آنتی کولینرژیک ها و آمانتادین دیگر محصولات دارویی موثر در بهبود پارکینسون هستند.

اما اگر پزشک متوجه شود که درمان دارویی راهکار موثر برای کنترل و درمان پارکینسون نیست.

برای رفع این اختلال از بیماران می خواهند که تحت جراحی قرار گرفته و با تحریک عمقی مغز می توانند این اختلال را تا حد قابل توجهی کنترل کنند و علائم بیماری کاهش خواهد یافت.

درمان پارکینسون با ورزش تکنیک دیگری برای رفع این اختلال و کاهش علائم آن است.

متخصصان با انجام حرکت های هدفمند عضلات به تقویت ماهیچه ها کمک کرده و باعث افزایش تحرک و انعطاف پذیری آنها می شود.

مهم است که در روند درمان پارکینسون رژیم غذایی سالم و غنی داشته باشید.

در این دوره حتماً مصرف آنتی اکسیدان های خوراکی را افزایش داده و مصرف امگا ۳ و انواع چربی های سالم را فراموش نکنید.

جهت اطلاعات بیشتر با راه های مقابله با پارکینسون این مقاله را می توانید بخوانید.