روانپزشکی چیست؟

روانپزشکی شاخه ای از پزشکی است که بر تشخیص، درمان و پیشگیری از اختلالات روانی، عاطفی و رفتاری تمرکز دارد.روانپزشک یک پزشک است که متخصص در بهداشت روان، از جمله اختلالات مصرف مواد. روانپزشکان در ارزیابی جنبه های روانی و جسمی و مشکلات روحی واجد شرایط هستند. مردم به دلایل بسیاری به دنبال کمک روانپزشکی […]

روانپزشکی شاخه ای از پزشکی است که بر تشخیص، درمان و پیشگیری از اختلالات روانی، عاطفی و رفتاری تمرکز دارد.روانپزشک یک پزشک است که متخصص در بهداشت روان، از جمله اختلالات مصرف مواد. روانپزشکان در ارزیابی جنبه های روانی و جسمی و مشکلات روحی واجد شرایط هستند.

مردم به دلایل بسیاری به دنبال کمک روانپزشکی هستند.مشکلات می تواند ناگهانی باشد، مانند حمله ترسناک،توهمات ترسناک، افکار خودکشی، یا شنیدن صداها. یا ممکن است شدیدتر باشند، مانند احساس غم و اندوه، ناامیدی، یا اضطراب که هرگز به نظر نمی رسد و یا مشکلی در کار نیست، باعث می شود زندگی روزمره به احساس تحریف و یا از دست دادن کنترل منجر شود.

تشخیص بیماران

تشخیص بیماران
تشخیص بیماران

روانپزشکان از آنجا که پزشک هستند، می توانند طیف وسیعی از آزمایشگاه های پزشکی را انجام دهند و یا تست های روانشناختی و وضعیت فیزیکی و روانی که همراه با بحث با بیماران که کمک می کند تصویری از یک بیمار ارائه دهند را انجام دهند.

آموزش بالینی آنها را برای درک ارتباط پیچیده بین بیماری های عاطفی و دیگر بیماری های پزشکی و ارتباط با ژنتیک و سابقه خانوادگی، برای ارزیابی داده های پزشکی و روانی، تشخیص و کار با بیماران برای توسعه برنامه های درمانی را فراهم می کند.

تشخیص های خاص براساس معیارهای تعیین شده در راهنمای تشخیصی و آماری سازمان APA است. اختلالات کتاب  (DSM-5)که شامل توصیف، علائم و معیارهای دیگر برای تشخیص اختلالات ذهنی است.

آموزش روانپزشکی

برای تبدیل شدن به یک روانپزشک، یک فرد باید دانشگاه پزشکی را کامل کند و یک آزمون کتبی برای مجوز دولتی برای تمرین پزشکی و سپس چهار سال کارآموزی  در روانپزشکی. اولین سال تحصیل کارآکوزی معمولا در بیمارستان مشغول به کار با بیماران با طیف وسیعی از بیماری های پزشکی است. پس از آن روانپزشک حداقل سه سال دیگر را صرف یادگیری تشخیص و درمان سلامت روان، از جمله اشکال مختلف روان درمانی و استفاده از داروهای روانپزشکی و سایر درمان ها می کند. آموزش در محیط های بیمارستانی، سرپایی و اتاق های اضطراری صورت می گیرد.

مطالعه بیشتر  اختلال همراه با استفاده از رایانه و تلفن همراه

پس از اتمام تحصیلات کارآموزی، اکثر روانپزشکان امتحانی کتبی و شفاهی توسط هیئت روانپزشکی و مغز و اعصاب  را برای تبدیل شدن به روانپزشک می دهند . آنها باید هر 10 سال مجددا تایید شوند.

بعضی روانپزشکان نیز پس از چهار سال روانپزشک عمومی، آموزش های تخصصی خاصی را امتحان می کنند. آموزش آنها ممکن است در گواهی:

  • روانپزشکی کودکان و نوجوانان
  • روانپزشکی جراحی
  • روانپزشکی قانونی (قانونی)
  • روانپزشکی اعتیاد
  • دارو درد
  • پزشکی روان شناختی (ذهن و بدن)
  • داروهای خواب

بعضی روانپزشکان آموزش بیشتری در روانکاوی یا تحقیق روانشناختی را انتخاب می کنند.

روانپزشکان کجا کار می کنند؟

روانپزشکان در زمینه های مختلف از جمله اقدامات خصوصی، کلینیک ها، بیمارستان های عمومی و روانپزشکی، مراکز پزشکی دانشگاه، سازمان های اجتماعی، دادگاه ها و زندان ها، خانه های پرستاری، صنعت،دولت، تنظیمات نظامی، برنامه های توانبخشی، اتاق های اورژانس، برنامه های بهداشت و درمان، و بسیاری از مکان های دیگر هستند. حدود نیمی از روانپزشکان در ایالات متحده اقدامات خصوصی را حفظ می کنند و بسیاری از روانپزشکان در محیط های مختلف کار می کنند. حدود 45000 روانپزشک در ایالات متحده وجود دارد.

تفاوت بین یک روانپزشک و روانشناس چیست؟

تفاوت بین یک روانپزشک و روانشناس چیست؟
تفاوت بین یک روانپزشک و روانشناس چیست؟

روانپزشک یک پزشک است (مدرک پزشکی و اقامتگاه کامل) با آموزش ویژه در روانپزشکی. یک روانپزشک قادر به انجام روان درمانی و تجویز داروها و درمان های دیگر است.

یک روانشناس معمولا دارای درجه پیشرفته است، بیشتر در روانشناسی بالینی و اغلب آموزش گسترده ای در تحقیقات و یا عمل بالینی دارد. روانشناسان درمان اختلالات روانی را با روان درمانگری انجام می دهند و برخی از آنها در آزمایش و ارزیابی روانشناختی تخصص دارند.

روانپزشک چه بیماری‌هایی را درمان می‌کند؟

برای درک بهتر تخصص روانپزشک باید بدانیم این متخصص چه بیماری‌هایی را تشخیص داده و درمان می‌کند. روانپزشک طیف گسترده‌ای از بیماری‌ها و مشکلات روانی را تشخیص می‌دهد. در ادامه مهم‌ترین و شایع‌ترین بیماری‌هایی که توسط این متخصص درمان می‌شود، ذکر می‌کنیم.

مطالعه بیشتر  راه های مقابله با بیماری پارکینسون

۱. افسردگی

افسردگی نوعی اختلال خلقی است که با احساس غم، خشم یا ازدست‌دادن توصیف می‌شود. افسردگی با اندوهی که پس ازدست‌دادن یک عزیز تجربه می‌کنیم، تفاوت دارد. شخص افسرده معمولا حسی شبیه به تنفر از خود را دارد و عزت‌نفس او پایین است. ممکن است افسردگی به‌قدری شدید باشد که روی فعالیت‌های روزمره تأثیر منفی داشته باشد یا روی روابط و برخی بیماری‌های مزمن تأثیر بگذارد. مشکلاتی مانند آرتروز، آسم، بیماری قلبی عروقی، سرطان، دیابت و چاقی در زمان بروز علائم افسردگی بدتر می‌شوند.

اگر دچار علائمی مانند حس اضطراب، ناامیدی و بی‌ارزشی، گریه زیاد، احساس ناراحتی و عصبانیت، کاهش انرژی، تغییرات وزن، مشکل در خواب و افکار خودکشی هستید، باید سریعا به روانپزشک یا روان‌شناس مراجعه کنید.

۲. اختلال دوقطبی

اختلال دوقطبی
اختلال دوقطبی

اختلال دوقطبی باعث تغییرات شدید در خلق‌وخو می‌شود. قبلا به این بیماری، افسردگی شیدایی می‌گفتند، زیرا شخص در دو حالت اوج هیجان (شیدایی) و اوج ناراحتی (افسردگی) مدام تغییر می‌کند. در زمان افسردگی بیمار احساس ناراحتی و ناامیدی می‌کند و علاقه خود را به بسیاری از چیزها از دست می‌دهد. وقتی به سمت شیدایی تغییر می‌کند، احساس سرخوشی، انرژی زیاد و تحریک‌پذیری غیرعادی می‌کند.

این نوسانات خلقی می‌تواند تأثیر بسیار زیادی روی انرژی، فعالیت، خواب، قضاوت، رفتار و توانایی تفکر داشته باشد. این نوسانات خلقی ممکن است چندین بار در سال تکرار شود. در بیشتر مواقع این مشکل با دارو و روان‌درمانی درمان می‌شود.

۳. اختلال اضطراب

اضطراب بخش طبیعی از زندگی است که همه ما در طول زندگی آن را تجربه می‌کنیم. اما در اختلال اضطراب شخص اغلب نگرانی و ترس شدید دارد. این ترس بیش از حد بوده و به طور مداوم تکرار می‌شود. بیمار در دوره‌های مکرر دچار حملات پانیک می‌شود. حمله پانیک احساس نگرانی و ترس شدید است که به طور ناگهانی ایجاد شده و در چند دقیقه به اوج خود می‌رسد.

مطالعه بیشتر  راه های تسکین درد میگرن

اختلال اضطرابی بدون دلیل ایجاد شده و حتما نباید شخص در موقعیت خطر باشد تا دچار حملات پانیک شود. این اختلالات انواع مختلفی داشته که شامل اختلال اضطراب منتشر، اختلال اضطراب اجتماعی، فوبیا واختلال اضطراب جدایی است. درمان‌های روانپزشکی می‌تواند به درمان این اختلالات کمک کند.

۴. اختلال شخصیت مرزی

اختلال شخصیت مرزی روی طرز فکر و احساسات بیمار نسبت به خود و دیگر افراد تأثیر می‌گذرد. در شرایطی که علائم شدید می‌شوند، می‌تواند روی زندگی روزمره تأثیر زیادی داشته باشد. بیمار دررابطه‌با تصویری که از خود ساخته است، مدیریت احساسات و رفتار و الگوی روابط ناپایدار دچار مشکل می‌شود. این بیماران معمولا ترس شدیدی از رها شدن و بی‌ثباتی دارند. تحمل تنهایی برای آنها سخت است. اما به دلیل عصبانیت شدید و نوسانات خلقی دیگران از آنها دور می‌شوند.

این اختلال معمولا در بزرگسالی خود را نشان می‌دهد. اما با افزایش سن و گذشتن از دوره جوانی به‌مرور بهبود پیدا می‌کند. در بسیاری از مواقع درمان کارساز است و علائم این اختلال کاهش پیدا می‌کند.

۵. اختلالات خوردن

اختلالات خوردن انواع مختلفی داشته و همگی روی عادات غذایی، سلامت روان، احساسات و توانایی انجام کارها در زندگی روزمره تأثیر منفی دارند. انواع مختلف این اختلال شامل بی‌ اشتهایی عصبی، پرخوری عصبی و اختلال پرخوری می‌شود. در بسیاری از بیماران مبتلا به این اختلالات تمرکز روی وزن، شکل بدن و نوع غذا است. به همین دلیل تأثیر بسیار منفی روی تغذیه سالم دارد و علاوه بر مشکلات روانی باعث ایجاد مشکلات جسمی مانند بیماری‌های مربوط به قلب، دستگاه گوارش، استخوان، دهان و دندان می‌شوند. این نوع اختلالات معمولا در نوجوانی و جوانی ظاهر می‌شود و قابل‌درمان است.

مقالات مرتبط

تماس با ما
ارتباط از طریق واتساپ
اینستاگرام دکتر