اختلال نعوظ چیست؟

اختلال نعوظ در مردان به معنی ناتوانی در نعوظ یا حفظ نعوظ می باشد، این افراد عملکرد جنسی رضایت بخشی نداشته و به مرور زمان نه تنها برای افراد بلکه برای شریک جنسی نیز شرایطی سخت و غیر قابل تحمل خواهد بود.

بسیاری از افراد بر اثر اضطراب، افسردگی و یا مسائل فیزیولوژیکی مانند دیابت و بیماری های قلبی در معرض اختلال نعوظ قرار می گیرند.

همواره باید بدانید که این افراد در حفظ نعوظ ناتوانی کاملی داشته و نمی توانند روابط جنسی را آنگونه که باید تجربه کنند.

اگر اختلال نعوظ برای مدت طولانی ادامه پیدا کند فرد دچار استرس و کاهش اعتماد به نفس میشود در نتیجه پدیدار شدن مشکلات عاطفی یا روانی چندان دور از انتظار نخواهد بود.

در اکثر مواقع افراد مبتلا به اختلال نعوظ در پی این آسیب مشکلات دیگری مثل انزال زودرس، تاخیر در انزال یا نداشتن انزال را تجربه می کنند.

در نتیجه این آسیب ها فرد علاقه زیادی به رابطه جنسی نداشته و بی میلی جنسی شرایط جسمی و روانی فرد را به خطر می اندازد.

شاید این سوال برای شما ایجاد شود که نعوظ چیست و اختلالات مربوط به نعوظ چگونه آسیبی می باشد؟

به طور طبیعی نعوظ در نتیجه افزایش جریان خون در آلت تناسلی رخ می دهد.

با افکار جنسی یا تماس مستقیم با آلت تناسلی جریان خون در این محدوده از بدن افزایش پیدا کرده و با برانگیخته شدن حس جنسی نعوظ اتفاق می افتد.

خونی که در آلت تناسلی جریان پیدا می کند در دو حفره در داخل آلت تناسلی تجمع پیدا کرده و زمانی که حفره ها پر از خون میشوند آلت تناسلی بافت سفتی پیدا می کند.

بعد از اینکه نعوظ پایان یافت ماهیچه ها منقبض شده و خون انباشته شده در آلت تناسلی از طریق ورید اصلی خارج میشود.

کسانی که به اختلال نعوظ مبتلا هستند در این فرایند ساده دچار مشکل میشوند.

شریان های آلت تناسلی اگر آسیب دیده باشد به خوبی باز نشده و اجازه ورود خون را نمی دهد. در نتیجه اگر عبور خون در این رگ ها به درستی انجام نشود نعوظ هم اتفاق نمی افتد.

علائم اختلال نعوظ

اختلال نعوظ از جمله آسیب های نگران کننده برای آقایان است، زمانی که افراد با نشانه های غیرطبیعی آن مواجه میشوند با نگرانی مواجه شده و صلاح می دانند که هر چه سریع تر این عارضه را درمان کنند.

از مهمترین علائم اختلال نعوظ می توان به اختلال در شروع آن اشاره کرد، این افراد در زمان شروع نعوظ متوجه ناتوانی خود میشوند و قطعاً نعوظ به طور کامل اتفاق نمی افتد.

برخی دیگر از افراد ممکن است در شروع نعوظ مشکلی نداشته باشند اما در طی فعالیت جنسی حفظ نعوظ برای آنها بسیار سخت است و این مسئله باعث میشود که رابطه جنسی ناتمام باقی بماند.

از علائم مهم اختلال نعوظ می توان به کاهش علاقه فرد به رابطه جنسی اشاره کرد، اما زمانی که این حالات برای دو ماه ادامه پیدا می کند و نمی توانند علت آسیب را پیدا کنند و در نعوظ ناتوان هستند باید سریعاً علائم پیش آمده را با روان درمانگر در میان گذاشته تا بررسی های تکمیلی انجام پذیرد.

از دیگر علائم که می تواند مربوط به اختلال نعوظ باشد می توان به مواردی مثل انزال زودرس، کاهش و پایین بودن میل جنسی و اختلال در ماهیچه های کف لگن اشاره کرد.

اکثر آقایانی که دچار اختلال نعوظ میشوند آنورگاسمی را تجربه کرده که به معنی ناکارآمدی جنسی است.

این افراد نمی توانند اوج لذت جنسی بعد از تحریک کامل جنسی را تجربه کنند و این مسئله به مرور زمان باعث افسردگی و حالات غیرطبیعی در فرد میشود‌.

در نتیجه اختلالات نعوظ احتمال اینکه میزان هورمون تستوسترون کاهش پیدا کند نیز وجود دارد، هر کدام از این علائم به تنهایی می توانند از نشانه های مهم اختلال نعوظ باشد.

اگر چه تمامی این موارد یکباره برای افراد اتفاق نمی افتد اما در مورد هر کدام از این آسیب ها هوشیار باشید.

تشخیص اختلال نعوظ

برای تشخیص اختلال نعوظ، پزشک ابتدا با بررسی شرح حال بیمار و علائم بالینی شروع می‌کند.

سپس با توجه به وضعیت عمومی بدن، ممکن است آزمایش‌ها و بررسی‌های تخصصی برای یافتن علت اصلی انجام شود.

• معاینه فیزیکی
• آزمایش خون
• بررسی سطح تستوسترون
• آزمایش ادرار
• سونوگرافی آلت تناسلی (داپلر)
• آزمون تزریق دارو به آلت (injection test)
• ارزیابی عملکرد روانی و مشاوره روان‌شناسی
• بررسی عملکرد شبانه نعوظ (Nocturnal Penile Tumescence Test)

معاینه فیزیکی

در این معاینه، پزشک به دنبال علائم فیزیکی مانند مشکلات در بیضه‌ها، آلت تناسلی، یا نشانه‌هایی از بیماری‌های سیستم عصبی یا عروقی است.

این معاینه می‌تواند به شناسایی علت‌های جسمی کمک کند.

آزمایش خون

با انجام آزمایش خون، سطح قند خون، چربی‌ها، هورمون‌ها و سلامت عمومی بدن بررسی می‌شود.

دیابت، کلسترول بالا یا مشکلات هورمونی می‌توانند نقش مهمی در بروز اختلال نعوظ داشته باشند.

بررسی سطح تستوسترون

پایین بودن سطح تستوسترون می‌تواند یکی از عوامل اصلی در کاهش میل و توانایی جنسی باشد.

این آزمایش معمولاً صبح انجام می‌شود که سطح هورمون در بالاترین حد است.

آزمایش ادرار

آزمایش ادرار برای بررسی وجود دیابت، عفونت یا سایر مشکلات کلیوی انجام می‌شود که ممکن است در عملکرد جنسی اختلال ایجاد کنند.

سونوگرافی آلت تناسلی (داپلر)

این تست با استفاده از امواج صوتی جریان خون در آلت را بررسی می‌کند.

اگر خون‌رسانی ضعیف باشد، ممکن است علت اختلال نعوظ مشکلات عروقی باشد.

آزمون تزریق دارو به آلت (injection test)

در این روش، دارویی به آلت تزریق می‌شود تا تحریک مصنوعی برای ایجاد نعوظ انجام شود.

میزان سفتی و مدت زمان نعوظ به پزشک کمک می‌کند تا علت فیزیکی را تشخیص دهد.

ارزیابی عملکرد روانی و مشاوره روان‌شناسی

در مواردی که علت فیزیکی مشخص نیست، بررسی وضعیت روانی و عاطفی فرد اهمیت دارد.

اضطراب، افسردگی، یا مشکلات در روابط عاطفی می‌توانند باعث اختلال نعوظ شوند.

بررسی عملکرد شبانه نعوظ (Nocturnal Penile Tumescence Test)

در این آزمایش، نعوظ‌های شبانه که به طور طبیعی در هنگام خواب رخ می‌دهند بررسی می‌شود.

اگر این نعوظ‌ها طبیعی باشند، علت اختلال احتمالاً روانی است، نه فیزیکی.

انواع اختلال نعوظ

اختلال نعوظ به معنی مشکل در رسیدن به نعوظ در مردان است، این عارضه به چهار نوع مختلف تقسیم میشود که در ادامه مطلب هر کدام از آنها را دقیق تر بررسی خواهیم کرد:

اختلال نعوظ عروقی

اگر فرایند خونرسانی به آلت تناسلی مردانه دچار مشکل شود و در پی باریک یا مسدود شدن شریان ها این اتفاق بیفتد اختلال نعوظ پدیدار میشود.

افراد مبتلا به مشکلات عروقی و شریانی موظفند تغییراتی را در سبک زندگی خود ایجاد کرده و در کنار دارو درمانی سایر گزینه ها از جمله ایمپلنت آلت تناسلی را برای رفع اختلال نعوظ عروقی انجام دهند.

اختلال نعوظ عصبی

یکی از انواع اختلال نعوظ نوع عصبی آن است و به دلیل مشکلات سیگنال های عصبی اتفاق می افتد.

آسیب نخاعی اسکلروز چندگانه و دیابت از مهمترین دلایلی هستند که در نهایت باعث ایجاد اختلال نعوظ عصبی میشوند.

اختلال نعوظ هورمونی

از مهمترین دلایل ایجاد اختلال نعوظ در آقایان می توان به عدم تعادل در هورمون های جنسی اشاره کرد.

اگر میزان هورمون تستوسترون کاهش پیدا کند و پرولاکتین افزایش یابد وجود مشکلاتی مثل اختلال نعوظ حتمی خواهند بود.

چنین اختلالی که بر اثر تغییرات هورمونی اتفاق می افتد اغلب در مردان مسن دیده میشود و با درمان های جایگزین هورمونی می توان این مشکل را برطرف نمود.

اختلال نعوظ ذهنی

اختلال نعوظ ذهنی زمانی اتفاق می افتد که عوامل روانشناختی در پدیدار شدن آن دخیل باشند.

کسانی که به اضطراب، افسردگی و استرس مبتلا هستند ممکن است در روابط جنسی و تمامی مسائل مرتبط با آن با مشکل مواجه شوند.

حدود ۱۰ الی ۲۰ درصد از کل کسانی که دچار اختلال نعوظ میشوند بر اثر مشکلات ذهنی با چنین آسیب جسمی مواجه شده اند.

برای درمان اختلال نعوظ ذهنی نیاز است که درمان روانشناختی رفتاری و مشاوره انجام شود.

راهکاری برای پیشگیری از اختلال نعوظ

نگرانی بابت اختلالات جنسی از جمله مشکلات مربوط به نعوظ، از مهمترین مسائلی است که اکثر آقایان به ویژه در سنین میانسالی نسبت به آن نگران هستند.

بهترین راهکار برای جلوگیری از اختلال عملکرد نعوظ این است که شیوه زندگی سالمی را در پیش گرفته و بیماری های زمینه ای را هر چه سریع تر مدیریت کنید تا نیازی به درمان اختلال نعوظ نباشد.

یکی از راهکارهای آسان و البته مطمئن برای پیشگیری از چنین آسیبی انجام معاینات منظم و آزمایش های غربالگری است.

فراموش نکنید که داشتن ورزش منظم و تحرک روزانه احتمال ابتلا به اختلال نعوظ را کاهش می دهد.

با تمام این تفاسیر توصیه میشود که در صورت ابتلا به بیماری های قلبی، سایر بیماری های مزمن و حتی دیابت حتماً برای مدیریت و درمان آن تحت نظر پزشکان مربوطه قرار بگیرید.

توجه داشته باشید که سیگار کشیدن یا مصرف الکل و انواع مواد مخدر ارتباط مستقیمی با اختلال نعوظ دارد.

می توانید برای جلوگیری از چنین آسیبی یا کنترل این اختلال در مراحل ابتدایی مصرف سیگار و الکل و انواع مواد مخدر را ترک کنید.‌

یکی از دلایل مهم اختلال نعوظ استرس است، استرس در فعالیت ها و زندگی روزمره افراد وجود دارد اما اگر مدیریت استرس را آموزش ببینید هرگز با مشکلات جسمانی خاص از جمله اختلال نعوظ مواجه نخواهید شد.

درمان اختلال نعوظ

درمان اختلال نعوظ به علت اصلی آن بستگی دارد.

اگر مشکل ریشه در بیماری‌های زمینه‌ای مانند دیابت، فشار خون بالا یا کمبود هورمون تستوسترون داشته باشد، کنترل و درمان این بیماری‌ها می‌تواند به بهبود عملکرد جنسی کمک کند.

تغییر سبک زندگی مانند ترک سیگار، کاهش مصرف الکل، افزایش فعالیت بدنی و بهبود تغذیه تأثیر چشم‌گیری در درمان این اختلال دارد.

یکی از روش‌های متداول درمان، استفاده از داروهایی مانند سیلدنافیل (ویاگرا)، تادالافیل (سیالیس) یا واردنافیل است.

این داروها با افزایش جریان خون به آلت تناسلی باعث تسهیل در ایجاد و حفظ نعوظ می‌شوند.

البته مصرف این داروها باید تحت نظر پزشک انجام شود، به‌خصوص اگر فرد داروی قلبی مصرف می‌کند یا دچار بیماری زمینه‌ای خاصی است.

در برخی موارد، تزریق مستقیم دارو به آلت، استفاده از دستگاه مکنده (واکوم)، یا جراحی پروتز آلت نیز مورد استفاده قرار می‌گیرد.

درمان روان‌شناختی نیز در مواردی که علت اختلال، اضطراب، افسردگی یا مشکلات عاطفی باشد، بسیار مؤثر است.

مشاوره با روان‌شناس، زوج‌درمانی یا شرکت در جلسات درمانی می‌تواند به فرد کمک کند تا با عوامل روانی مؤثر بر عملکرد جنسی خود مقابله کند.

گاهی ترکیب درمان دارویی و روان‌درمانی بهترین نتیجه را به همراه دارد و به بازیابی اعتماد به‌نفس و رضایت جنسی کمک می‌کند.

تفاوت بین اختلال نعوظ و کاهش میل جنسی

اختلال نعوظ و کاهش میل جنسی دو مسئله متفاوت در عملکرد جنسی مردان هستند، هرچند گاهی با هم اشتباه گرفته می‌شوند.

اختلال نعوظ به ناتوانی در ایجاد یا حفظ نعوظ کافی برای انجام رابطه جنسی گفته می‌شود، در حالی که کاهش میل جنسی به کمبود یا نبود تمایل ذهنی و جسمی برای شروع رابطه جنسی اشاره دارد.

به بیان ساده، در اختلال نعوظ ممکن است میل جنسی وجود داشته باشد، اما توانایی فیزیکی نعوظ مختل است در حالی که در کاهش میل جنسی، فرد حتی تمایلی به برقراری رابطه ندارد.

علل این دو مشکل نیز با یکدیگر متفاوت‌اند. اختلال نعوظ معمولاً به دلایل فیزیکی مانند مشکلات عروقی، عصبی، هورمونی یا مصرف برخی داروها ایجاد می‌شود.

از سوی دیگر، کاهش میل جنسی اغلب منشأ روانی دارد و تحت تأثیر عواملی مانند افسردگی، اضطراب، استرس، یا مشکلات زناشویی قرار می‌گیرد.

البته در برخی موارد، این دو وضعیت می‌توانند هم‌زمان رخ دهند و لازم است در روند درمان، هر دو جنبه جسمی و روانی به دقت بررسی شوند.